Dari Kacamata Seorang Pembanci

lama blog nie terdampar sepi. rase mcm lost kejap. hilang mood nak berkongsi cerita. tapi hari nie betol2 rase mcm nak mengarang panjang2. so here i go~

sye bukan sekadar pergi banci rumah orang, tapi jugak belajar tentang kehidupan. ragam dan hidup macam2 orang. bukan 1 jenis manusia yg sye jumpa. sye pernah give up nak wat menda nie. bukan senang nak tebalkan muka pergi ketuk pintu beratus-ratus rumah sebab tak semua org senang nak bagi kerjasama. mula2 dulu memang kerja pikir duit tapi bila dah lama2, ikhlas tue datang sendiri.




lagipun nie bukan 1st time sye kerja deal ngan org. dulu kerja cashier kena kutuk2 ngan customer kalau scan harga barang lambat padahal baru masok kerja tak sampai seminggu, tak biasa lagi. biasala manusia, suka pandang rendah kat org bawahan. ader dyrg fikir pasal cashier tue seharian berdiri scan barang bertroli-troli 1hari sampai malam? eh kamonla, tawla korg kerja dalam aircond tp jgn pandang hina sgt kat budak cashier. dyrg pon taw penat. pastu sye tukar kerja kat restoran. bukan restoran kat lot kedai tue, nie restoran style2 punya yg bsar nak mampos kalau dari pintu masok ke dapur nak hantar order, bolehla mengah jugak. nie pon 1 hal, dah nama pon restoran pernah masok jalan2 cari makan, kat bangi plx tuh, tmpt org kaya2. kena marah ngan customer pon dah lali. yg service lambat bahagian dapur tapi yg kena marah? ouh mestila waiter/waitress.

pastu lepas foundation dulu, sye ikut fawani kerja bahagian registration counter untuk event budak2 kat hartamas. tapi kalau counter kosong, ktrg kena gilir2 pergi rayau cari orang bawak pamplet bagitahu pasal event ktrg tue. terangkan sgale menda. ader yg sambut baik, tak kurang jugak yg buang pamplet tue dalam tong sampah depan2. malu 1 hal nak terhegeh-hegeh cari org yakinkan dyrg depan pintu mall, sabar pon 1 hal kalau kena reject. sekarang berdepan dgn tugas banci nie plx. sama jek lebih kurang, ngadap perangai manusia yg bermacam jenis.

eh bukan nak cerita yg buruk2 jek. ramai jek baik2. sambut sye depan pintu rumah ngan senyuman. siap hidang air. bagi makan cempedak goreng, pergh tak ternilai budi dyrg tue:) terbuka pintu hati sye nak teroskan kerja nie bila jumpa org2 camni. priceless. sebab bukan calang2 orang je sye jumpa, siap rumah timbalan dekan unikl pon ader. haha terkejot kot;p dari setinggi-tinggi jawatan sampaila ke rumah setinggan yg anak beranak duduk dalam 1 rumah yg sgt sempit. rumah pekerja indon pon sye dah pernah banci.

yg sye tertarik waktu pergi rumah sorg nie. dulu tue bekas tadika adek sye tapi skunk tadika tue dah pindah, owner dy yg duduk situ. tengah2 amek maklumat banci, sye terkejot sebab nama tuan rumah tue macam familiar sgt. tapi time tue tuan rumah takde, mak dy yg layan sye. muka mak dy tue pon cam familiar. dah habes merisik barula taw yg rupanya mak tuan rumah tue cikgu sye kat tadika dulu. waktu sye kecik lagi, cikgu tue memang cun habes. kiranya tuan rumah tue anak cikgu tadika sye dulu. tua 2tahun jek. dulu pergi sekolah menengah kat bangi naek bas sama2, excited jek kalau nampak geng2 dy sebab..ehem2..haha. crush bdk2 sekolah, besela;p skunk dah ader 2anak siap. pergh terkejot gakla. tak sangka dah kawen rupenye.

yg cerita tak best, sye pernah kena halau macam sampah. tuhan jek taw aper sye rase time tue. rase macam nak maki jek org tue tapi nak wat camna, dah memang kerja camni. redha jela. time tue sye kat luar pagar, org tue tengah sidai kain kat luar rumah. baik2 sye bagi salam ngan senyuman paling manis sekali, sye cakap kalau busy sye boleh datang kejap lagi. siap tanya free pukul berapa. tapi taw aper dy balas? bukan dengar pon sye cakap apa snanye, tup2 teros halau macam anjing. "dah2 aku busy.aku taknak dengar.pegi jela rumah org laen" sambil tangan2 gaya suruh sye berambus. nak jek balas, aku datang nak banci lar mangkuk,bukan jual barang.tak tengok iklan tv kew skunk musim banci!. tp takpe, sye pendam. Allah kan bersama org2 yg sabar. petang tue sye pergi balik rumah tue, nampak ader kereta. mungkin suami dy dah balik. tp perempuan laen yg keluar, bukan akak pagi tue. dalam hati dah pikir dah, kerek semacam org gaji dy. tapi taw aper sye jumpe? rupanya pmpn pagi tue bini first, bukan org gaji. dalam hati, patutla suami ko cari laen, perangai camtu. sye puas gelakkan dalam hati. kalau ikutkan mestila kesian sebab dah kena madu kan? tapi nak wat camna, org bagi madu, sye balas madu,org bagi tahi, sye balas tahi. hukum karma, nak org treat best, kenala pandai layan org lain pon best, bukan cam sampah. senang. nak apply yg susah.

nak taw tak? rata2 yg EKS (vocab dalam banci untuk enggan kerjasama) semua melayu. kenapa yer? malu lar weyh, bangsa lain peramah tolong mudahkan kerja org cam sye, bangsa sendiri susah sangat kew?? ader 1 rumah india nie dy bela 4ekor enjing. sye takot nak mati,dok jauh2 jek dari pagar. budak kecik yg keluar. sye cakap sye takot anjing dy menyalak tak henti2, so sye dok jauh2 dari pagar. dy cakap takpe pastu dy teros marah2 anjing dy suruh senyap. eh baiknye, thank u budak! kalau pergi rumah melayu, bagi salam 10kali pon belom tentu nak keluar tengok kat pintu walaupun terang lagi bersuluh pintu rumah ternganga seluas alam semesta. menyirap. bantu lar weyh bangsa sendiri. tengah2 panas takde payung dok terjerit bagi salam depan rumah tapi takde sape layan. bongkak. baru ader kereta honda. jawatan dan gaji tue takleh bawak masok kubur pon. budi bahasa tue yg org kenang bila korg dah mati. rasenye dah cukup meluat tengok iklan dato wan ramlah ngan tony fernandes yg "im counted,make sure u are" kat tv, takkanla tak paham2 lagi? ah manusia. macam2 ragam.

ok nie cerita last. kisah petang tadi. sebenarnye nie cerita yg paling buat sye tersentuh hati. yg buatkan sye terbebel panjang2 malam nie;p akak nie dok sorg2 atas kerusi kat beranda rumah. sye bagi salam,cakap nak banci. akak tue nampak tak sehat macam demam ngan baju berlapis muka kuyu jer. sye tanya lar, menganggu ke? akak tue cakap "eh takpela, mana akak larat nak jawab,akak jawabla eh. akak nie sakit kanser". teros tertelan air liur sye, simpati. akak nie dok ngan mak n adek dy sorg OKU ngan 2org anak dy. sye tanya status perkahwinan sebab dalam detail takde pon nama suami dy yg tinggal kat rumah tue. sama ada dah meninggal atau bercerai. akak tue pon jawab,"suami akak dah takde pon dik..dy tinggalkan akak masa awal2 dpt kanser nie.akak dok sini pon sebab mak akak jage akak". sye tersentap lagi sekali.

mana mungkin tegar seorang suami tinggalkan isteri yg menderita kanser terkapai-kapai dgn anak2 yg terpaksa belajar universiti siang dan kerja malam hari demi tampung keluarga? seorang suami bukan kerja buat anak jek. suami tue tempat bergantung seorang isteri, syurga isteri. bila senang, kau bahagia buat anak tapi bila susah, kau tinggalkan mereka begitu jek? ah manusia lagi. sebab tue kalau org nak kahwin ngan korg, tanya dulu lelaki tue. "kenapa nak kahwin ngan sye?". kalau jawapan si lelaki sebab cinta, sebab nak hidup bahagia ngan korg, persetankan semua jawapan tue. nampak indah tapi realiti camnila. bila cinta dah takde, dah bosan sebab korg asek sakit jek, tinggalkan camtu jek. nak hidup bahagia ngan korg? bila tak bahagia sebab melalui zaman2 derita muflis atau jatoh sakit? tepuk dada tanya hati. perkahwinan tue bukan mudah. kahwin tue komitmen tinggi, korg nak jage pasangan sampai akhir hayat, tue baru jawapan yg bernas. bukan setakat waktu gembira tapi susah senang bersama. ermm dah macam pakar motivasi keluarga;p kalaulah suami akak tue bace nie... sayu... akak tabah yer!

Trauma

bila malaikat maut hampir menjemput.............

Hilang Motivasi

i've lost my confidence level.
why it always turns out like this??

rase macam nak kunci diri dalam rumah taknak kuar gi jumpe sesape pon:(
setiap kali cek berat mesti bertambah. bila nak turunnye T__T

Menyampah

sumpah benci penimbang berat!!! ah npe medical checkup kena timbang berat??

i hate my current weight.

pasni sesape bising pasal berat aku, aku bunuh korang.tolong jangan ajak aku makan fast food lagi.n tolong jangan cakap aku gemok walaupun tue lar realiti.

ah emo hari nie.benci.

Nie Untuk Cover Entri Sebelum;p

entri 'boleh bgtw anak cucu nanti' sebelum nie terpaksa disimpan dalam draft sebab ader orang dah marah;p

hari nie sye plan nak pegi keje 3jam pastu tros wat medical checkup n ptg kang wat ic. ok kiter tgk sempat ke x ok nak wat semua nie. haha.

by the way, minggu lepas dari 10-18julai ader karnival floria putrajaya. korang taw x?? banyak gila kamera dslr kat situ nak tangkap gambar landskap bunga2 nih. sye pakai kamera 5mp jek. dapatla pegi time last day tue kejap. maklumla, sye memang suka pape aktiviti yg kat putrajaya. senang nak pegi:) tp next entri sye tulis detail. tata nak pegi keje~ mcm poyo jek. erk? ok da nak caw;p

Again (-_-'

i dun know how i will face it.
setiap kali bace status memba kt facebook psl medical checkup yg kena amek darah then ader yg ckp sakit sgale bagai, sejuk perot nie rase. otomatik teringat zaman2 kena tahan kat wad hospital kuala nerang dulu sebab suspek denggi. tiap2 pagi pukul 5 nurse datang bawak piring yg siap ngan alat2 untuk inject amek sample darah. pergh sakit weyh! agak2la tengah sedap tido, nurse kejut pastu tros cucuk. tapi selamat gak lar sebab tengah mamai kan. takat pegang besi katil tue dah jadi bese untuk 5hari injection kat wad. pastu dala tak suke tgk darah. 1st day tue konon berani nak tengok time nurse inject, bila nmpak jek darah yg byk dikeluarkan dr lengan tue tros ngadap tmpt laen. kang tak pasal2 nurse tue kena cuci katil hospital ngan muntah.huh.

tapi nie cerita laen. nie manede besi katil nak pegang. doktor tue cucuk time duduk atas kerusi. ingat lagi time wat medical checkup yg sama utk mara nie time nak masok unikl nie dulu. time tue pegi ngan beliau skali. lepas jek setel amek sample darah, sye belek2 lengan kena cucuk kat luar bilik doktor. beliau pon ckp, "alah cam budak2.skit jek tue..". erm.. redha.. time balik plx kena drive ngan tgn yg stil rase kebas2 tue. tak selesa sgt. apa yg pasti, setiap kali doktor nak amek sample darah, sye cuma rase sakit. takkan sekali-kali pandang time kena cucuk tue. walaupun darah sendiri, bila tengok dlm kuantiti yg byk cmtu sye boleh jdk gila.

erm, malasnye nak pegi medical checkup nanti. menda2 yg sye tak suke ialah amek darah, cek berat n cek tinggi. amek darah sebab memang tak boleh tgk darah. cek berat sbb menyampah kalau diet bagai nak rak pon tp berat mengada2 taknak bagi can turun langsung. cek tinggi sbb sye dah taw berapa. sejak erm erm erm form4 tak penah berubah:( boleh tak skip sume nie??

thats why sye tak jadik doktor. hahaha~

Sebelum Tidur Cuci Kaki

lately takde pape cter nk diblogkan. rutin harian cuma jadik assistant domestik engineer sebab selalunye kerja2 rumah nie ayah yg buat sejak dy dah pencen. kalau sye yg buat, habesla dy tido jek 1 hari. hati dy tak tenteram takde wat pape keje 1 hari. org dah biasa kerja 30+ thn kan cmtula. sekali bagi cuti teros, mcm meroyan nak keje balik. haha. kalau malas2 sikit sye bgn kol 9 pagi baru nak mandi, ayah dah bising kat dapo buat lauk untuk lunch. 9pagi kot? paling awal sye penah masak untuk lunch pon kol10;p sye juz amek part basuh pinggan, kemas dapo, masak nasi ngan kemas rumah. bahagia rasenye~

petang2 plx sye dah sibuk ngan keje banci. pegi rumah org jalan kaki sana sini jerit bagi salam ngn hello klu non-muslim. smpi kat rumah dah maghrib, smayang jek pastu teros wassalam;p penat weyh jalan kaki lagi2 bila cuti lama camni, stamina mana wujud dah. kol12 malam kang baru bangun smayang isyak. pastu stay up online camni. hehe:D tak lar tipu jek. bese pas bangun isyak jap, terbungkang balik sampai pagi. aderla dlm 10jam tido, kalah baby tue.. hari nie jek kepala rase cam nak meletup padahal tak pergi keje pon petang td. lepas smayang maghrib jek tros rase pening gler, mata pon dah kabur sgt2 sampai takleh nak berdiri pon. apalagi, tidur jela jln penyelesaian. td dah bangun isyak jap, tak trase nak tido blk cm slalu. bolela mengarut online pagi2 buta nie haa..

td sempat baca blog izzati. congratz kt sume dak micet!! makin byk khabar gembira dgr skrang nie:) insyaallah sume FETtish dpt sama2 fly september nie. aamin:) ouh silap, ader 1 khabar tak gembira buat sye smpi skrang. tggu gaji masok akaun macam tunggu bulan jatoh ke riba. sigh.

Untitled

sikit lagi kau usaha tentu menjadi.
tapi masalahnye kau yg cepat give up.
sikit lagi, kamon! org tunggu.

Takyah Baca!

sesi emo. jadi kata nama automatik bertukar jadi aku ok? kalau baca pape post dlm blog nie yg guna perkataan aku kau tue, kompem tengah emo. taknak baca gi maen jauh2.

mula2 aku nak tulis status kat facebook aku emo malam nie. tp bila pikir lama2 cam tak menarek sebab kat facebook tue ramai kot sedare mare yg rajin mengupdate perihal sedare dyrg yg sorang nie. bila aku letak gambar beliau kat facebook, balik kampung kang siapla kena kaw2 punya perli. bila aku tulis status poyo2, kakak aku sibuk ulang sepuluh kali dalam bilik. so aku decide, instead aku tulis status tue kat facebook, baik aku tulis kat sini jek.

-terima kasih buat malam aku macam ranting kayu- (aku nak tulis sampah sebenarnye tp mcm kurg sopan.emo2 pn kena sopan okie)

ok2 dah. aku jadik burung hantu malam nie sbb tidur pas maghrib td smpi kol10.30. depan aku match tmpt ke-3 n 4 world cup tp sumpah aku takde mood nak layan. aku nak tido tp takleh tido. aku taktaw nak watpe dah. wat2 mati akal kot. lol~

Bangkitlah!

kalau diberi pilihan, mahu sahaja aku bungkus diri dalam selimut dan terbaring lesu hari ini.
sedih kau sedihku jua.
tawa kau tawaku jua.
tapi aku pasrah, apa perlu aku buat begini?
apa perlu aku tunjuk semangatku juga hilang berlari?
sedangkan aku pasti, kau perlu aku untuk gagahkan diri.

dan aku masih disini.
mencari kalau ada yang sudi untuk aku temani.
hanya sekadar mahu menceriakan hati:)

No Matter What....

kadang2 kita mengeluh kalau kita tak dapat apa yg kita nak, sedangkan kita tengok orang lain punya laluan mudah jek nak dapatkan apa yg mereka nak...

kadang2 kita ditempat terakhir dan sering rasa kita nie loserr gila sedangkan kawan2 kita dengan megah menyatakan mereka di barisan hadapan...

dah, sye malas nak tulis entri panjang2 tp sblm tue nak pinjam entri pekjah utk di-copy paste disini;)

"
1) Allah tak bagi apa yg kita nak sebab Allah nak bagi something yg lagi best drpd apa yg kita inginkan time tu. mane tau kat UK dpt 4flat. amin.... :)

2) Allah tak bagi apa yg kita nak sebab effort kita tak cukup untuk dpt benda tu. kita rasa kita dah buat yg terbaik. tapi still lagi tak cukup kot... kan? saya pon same juga.

3) Allah tak bagi apa yg kita nak sebab ada something kesalahan or dosa yg kita tak nampak tp sebenarnya kita dah buat. kiranya, Allah bagi kifarah dosa la nih
"
(pekjah,2010)

bak kata pekjah. "choose mana satu, insyaAllah kita dapat reda dalam diri"...


no matter what, percaya pada diri dan bangkit kembali! ;)

Duitlistik

sye nak pegi bom rumah yg taknak bagi kerjasama. dah 10 kali bagi salam pon taknak keluar jugak padahal terang lagi bersuluh pintu rumah terbukak besar2. siut punya tuan rumah!! bukan nak rompak rumah korang pon. perghh panas hati!! pastu nak pergi bunuh anjing yg tak memasal menyalak tak henti padahal lalu 3meter depan rumah tuan dy. kerja banci nie menguji kesabaran. SERIUS tak tipu.

jadi untuk menaikkan semangat, sye perlukan alternatif lain. sye pergi tekan kalkulator bahagi gaji ngan bilangan rumah tap tap tap, 1 rumah bawak pulangan rm13.50. jadi setiap kali lepas siap banci 1 rumah, sye tekan kalkulator lagi. tap tap tap 10 rumah dah rm135. senyum lebar:D

hahaha kan dah cakap, kalau tak kerana gaji yg lumayan, sumpah baik sye tidur jek kat rumah;p

ehem tp setiap kali sebelum keluar rumah nak pergi banci, sye jerit cakap kat ayah.
"ayah!! nini nak pergi berkhidmat untuk negara nie!!". see ikhlas kan tue?? :)

*duitlistik adelah term bru yg diolah dari materialistik*

Pingat Kebesaran Diraja

blogger award nie cik izzati ellyani comel yg kasik:) thank you!

the sunshine award is awarded to bloggers whose positively and creatively inspire others in blogging world. (walaupun sye taktaw tang mane yg inspire others dlm blog nie sbb TrEaSuRe cuma personal blog yg tak lebih sekadar cerita hidup sye)

the rules:

• nominate 12 others blogger
• put the award on the side bar or within the post
• let the nominees know they receive the award
• share the love and link the person who give you the award

the rules:

• anda mesti memuji pemberi award
  
• sila beri award kepada 10 blogger lain
• anda mesti mesti beritahu penerima award

sye takde nak tag sesape sbb ramai sgt blogger yg best. tp utk rules award yg 2nd tue,dy suro sye puji pemberi award nie kan?? hehe nah~

cik izzati nie comel sbb kcik jek tp dulu lar mse zaman2 mrsm.skunk sye tak pasti dy lgi tinggi dr sye ke x;p pandai takyah cakap,1 sekolah taw! hehe.. dan sye suke nasihat2 yg dy bgi mse duduk sebilik ngan dy time form 5 dlu sbb fakta yg keluar dr mulut dy mmg umphh habes:) lawak yg dy wat pon bukan lawak2 bodoh tp sume lawak jnis berfakta.hahaha~

Ayam Goreng McD Spicy Value Meal + McFlurry Cornetto Chocolate

Sedap bila melantak berdua;)

dah takde entri nak tulis cuma nak cakap,

izni sedang mempercayai bahawa rahmat gaji akan masok akaun rabu nie. pliz tolong jgn hampakan sye yer kerajaan malaysia;p ouh lupa nak cakap, sye kerja kerajaan skunk. kalau ader org datang rumah korang bawak beg kaler hitam ngan borang 12 mukasurat siap tampal kad kaler kuning kat pintu rumah korang pastu korang annoying gler sbb dy tanya banyak sgt soalan pasal family korang, ehem cuba korang simpati balik kat dy sbb sye merupakan salah seorang dari mereka;p

sebab...........

hanya 1 yg seronok pasal kerja nie. iaitu. GAJI!! hahaha. lagi 1, kalau korang taknak bukak pintu bagi org2 cam tertera penerangan kat atas tue masok rumah korg jalankan kerja dyrg, ktrg ader hak panggil polis. jangan maen2 weyh! kuasa terletak pada tangan kami. huahuahua gelak kejam punya:P tolong beri kerjasama okie? tak lama pon, 15-20 minit jek:)

Syukur

masih ingat misi 19jun?? alhamdulillah. semuanya berakhir dgn khabar gembira:)

zule pnah tinggalkan komen kat chat box sye sblm nie tny misi 19jun tue menda? sye takde jawapan waktu tue sbb memikirkan kemungkinan yg banyak sgt boleh berlaku. sye diamkan diri. tapi hari nie cukup buat sye gembira untuk meneruskan perjuangan dgn teman2 lain di UK nanti.

misi 19jun ialah moment paling sedih dalam sejarah hidup sye sbgi student pada awalnye. sape yg suka repeat exam bukan? ya, sye repeat exam IELTS. english qualification utk smbg pelajaran kat UK. sye terpaksa repeat sbb x memenuhi syarat MARA sbgi sponsor yg letakkan syarat band 6.5 minimum padahal kali pertama sye amek exam tue, sye cuma mampu dapat band 6. hati siapa tak terluka. menangis? takyah cakap. kering airmata mengenang nasib diri waktu tue sedangkan rakan2 lain dah boleh gembira sambut cuti. tp sye bukan sorg2. ramai yg bagi support cakap sye boleh buat punya waktu semangat sye mcm dah hilang. thx korg:)

mula2 memang sye down gler2 tp ader sorang yg tak penah henti pulihkan semangat sye smpi sye bangkit blk. dy teman sye menangis, dy teman sye belajar, dye jdk cikgu sye n dy jgk teman sye cuak pagi td sblm dpt access result online. ya, beliau ialah firdaus;) sye bersyukur sye ada beliau yg bukan setakat boyfren tp kawan baik sye, yg sentiasa ada susah senang sye. tp bukan beliau jek yg sentiasa ada untuk sye. sye ada kawan2 EE13 especially sofie yg tak henti2 tanya perkembangan sye sblm exam dlu smpila skunk, aina yg sentiasa doakan kejayaan sye n kwn2 laen, wieda yg tak mahu sye putus asa, dan lisa yg selalu bgi advise n yakinkn sye mmpu buat. sye ader semuanya. frens are everything rite? i luv u guys!!

hari nie sye rase bersyukur sgt2, penat lelah yg sye korbankan nyata berbaloi. cuti sebenar sye dah bermula:)

Cara Kita Mungkin Berbeza

sebenarnye dah lama nak cakap pasal menda nie tp terdetik balik nak taip entri bila jumpa ayat best kat blogger sorg nie~

"Bermake up tebal dan bewarna warni tidak akan membuatkan anda nampak cantik. Kerana di sebalik bedak yang tebal beberapa inci itu terkandung kebencian anda kepada diri sendiri" (Mr K,2009)

mengancam kn ayat dy??


aderla dalam sebulan lepas, kawan2 sekolah sye ader ajak pegi reunion. tapi memandangkan dyrg bgtw last minute n almaklum jadual menteri mmg busy;p jadi tak dapatla nak join dyrg. malam tue sye tgk gmbr2 dyrg yg kemain byk gler kat facebook. jeles jugak sebab rindu budak2 nih tahap gler lar. ngan dyrg dulula sye banyak cakap, banyak sakat sampai semua dah cop,izni memang kaki sakat n buat lawak. eh? dulu sye kelakar okie, dalam hostel jela;p

tapi lepas tengok lama2 gambar dyrg, terdetik dalam hati, 'selamat jugak aku tak pegi, kalau tak mesti aku yg segan sendiri'. huhu.. perghh semua dah berubah beb! takde dah tudung kesah ke tak kesah iron, takde dah muka ala kadar bila keluar bukan ader laki nak ngorat pon, takde dah tudung straight pin ke bawah, takde dah deoderent ngan muka tempek bedak johnson baby jek. senang cter laen gler lar budak2 nie semua. (buat makluman, sye masih buat semua menda di atas). semua cun melecun dah. semua bergaya trend2 terkini. sye dah pikir, kalau sye pegi pon kompem sarung t-shirt, jeans straight cut ngan tempek bedak kat muka ngan lipice jek. ala budak2 hostel dlu gak, bukan kesah pon.. lepas tgk gmbr dyrg, sye teros msg beliau. sye cakap lar budak2 sekolah dulu sume mekap sgale bagai dah. siap ngan eyeliner, mascara, blusher n sewaktu dgnnye padahal sye tak reti pon nak guna semua tue. beliau cakap bukan dy kesah pon, sye camna pon ttp dy syg. ayat tahap tangkap leleh jek,haha. sye rase kalau sye join reunion tue, sye kategori paling selekeh kot n paling tak up-to-date. heheh

tapi bukannye sye cakap salah nak make-up semua nie. naluri perempuan memang nak nampak cantek je kn? kadang2 jeles jugak tgk budak2 nie dah pandai bergaya padahal sye masih di takuk lama. aderla jugak timbul niat nak start jinak2 pakai mekap tapi tapi tapi... ah nanti dulu lar belom sampai masa. buat masa sekarang masih mencintai compact powder dan lipice je;p org cakap, natural beauty lagi cantek. tapi kalau memang dah tak cantek camna?? eh..erm..ouh..erk.. semua ciptaan Allah itu cantik:D

Hidup Mati

banyak sangat stori yg dah tertangguh. blog nie pn mcm dah bersawang. last post yg beliau buat waktu birthday sye. sye nak cerita pasal birthday sye, pasal pegi kenduri kawen yah n pasal kerja yg sye buat skunk nie tapi mcm tak cukup waktu nak membebel. siang sye dah habeskan sehari suntuk ngan kerja, so malam automatik jadik waktu yg paling indah untuk berehat:) mungkin weekend nie sye cerita dgn puasnye.. tapi sebelum tue, esok adalah penentu hidup mati sye sbgai blogger dan mungkin jugak sebagai pengguna facebook tegar. kita tunggu esok~

fuh debar dy takyah cakap. harap semuanya beri khabar gembira esok:)